Рецензија: Marvel’s Spider-Man Remastered PC

Share on facebook
Share on twitter
Share on reddit

Sony полека го гради својот каталог на PC портови од игри кои беа first-party PS4 игри, а сега со Marvel’s Spider-Man Remastered, ги имаме најголемите до сега. Оваа игра нема потреба од вовед. Ремастерот на PlayStation 5 значително се подобри во однос на оригиналот од 2018 година со нови модели на лицата на карактерите кои ги гледме во текот на играта, подобрена резолуција и перформанси, контроли на DualSense и подобрена графика која што ни ги покажа едни од најдобрите Ray-Tracing перформанси кои до сега ги имаме видено на конозли.

Портањето на неверојатната игра на Insomniac и нарачаниот енџин за PC во никој случај не беше лесен подвиг за правење, но задачата беше ставена во многу способните раце на Nixxes, новиот член на Sony Studios. Еве што се нуди во новата верзија за PC:

  • Higher frames per second, meaning you can exceed the 120fps ceiling of the PS5’s 120fps mode.
  • Shadows and ray-traced reflections can exceed the PlayStation 5’s Best.
  • Ultra-wide outputs and greater-than-4K resolutions.
  • Full DualSense support via wired USB connection, delivering haptic feedback, adaptive triggers, and speaker support – alongside mouse/keyboard support or other controllers to play the way you wish.
  • Level of detail (or LoD) is slightly further out, over the PS5’s Performance RT mode at least.
  • A plethora of anti-aliasing and upscaling/reconstruction options have been added, including DLAA and DLSS options for Nvidia-based machines, as well as TAA, SMAA, Insomniac’s own temporal injection, and finally FSR2.0 – although this and DLSS are still being improved at the time of this Performance Review.

Бев убеден дека ќе се мачам да ја играм Marvel’s Spider-Man Remastered со тастатура и маус… Возбудливото “свингање” низ Њу Јорк во целиот тој отворен свет во играта со Spidey едноставно не знаев како би можел да го заменам целосно. Како да се префрлам од контролер на тастатура и маус? И убедувањето за жал стана реалност, иако не сакав така да биде… Како поголем фан на гејмање на PC за разлика од конзола, оваа игра ме измачи првите саати додека се навикнам како се тоа работи. Кога за првпат ја играв Marvel’s Spider-Man на PS4 играта беше толку лесна и се чуствував како да сум ја играл порано, и сега само си уживам. Но за разлика овде имав неколку моменти кога МОРАВ да приклучам DualSense контролер од проста причина што не можеше да се игра тоа на тастатура и маус. Но ова беше само во првите неколку часа при играње, потоа се навикнав (тешко) и продолжив да играм. Но чуството беше како ден и ноќ!

Нишањето/Свингањето низ хоризонтот на Њу Јорк отсекогаш беше најдоброто парче од насловот на Insomniac – со студиото на Ratchet & Clank што го дава можеби најдобриот систем за движење во која било игра во последната деценија. Движењето како Спајди не е подеднакво пријатно на PC како на конзола, само сега притискате и држите Left-Shift за да започнете и одржувате замав, испреплетено со вешти допири на SPACE за да додадете мали изливи на брзина на права линија. Но, тоа е додавањето на контрола на глувчето што навистина и дава предност на верзијата за компјутер, овозможувајќи ви да се провлечете низ мали празнини помеѓу становите и облакодерите на многу помазен начин отколку со подлога. Замавнувањето на мрежата на Spidey беше дизајнирано да направи да се чувствувате како искусен суперхерој во неговиот елемент, а глувчето многу го олеснува населувањето на оваа фантазија. Но како што кажав и погоре, ова е веќе неколку часа навлезен во играта, на почеток е ХОРОР!

Does Whatever a Spider Can

Комбатот, исто така е малку збунувачки на почеток но после станува многу едноставен и си го поставував прашањето зошто ми беше тешко на почеток? Со оглед на тоа колку е вклучен борбениот стил на Спајди. Основните напади се прават на Левиот Клик, како што се ударите, а со држење ги лансирате непријателите во воздух. Речиси сè друго е доделено на лесен дофат на вашата лева рака, од мрежните напади со брзо притискање на копчето E, до распоредување на посебни способности како што се Healing и Combat Finishers со првите неколку нумерички копчиња. Единствениот проблем што го има комбатот овде за разлика во PlayStation верзијата е за да избирате Гаџети треба да држите Middle-Click, што не звучи толку страшно, но не е добро. Исто така, вреди да се напомене дека, како што очекувате, контролите може целосно да се менуваат, па ако има нешто што не ви се допаѓа во контролната шема на Nixxes, можете да го промените. Тоа е многу добро бидејќи сигурно ќе имате нешто што нема да ви се допадне. Јас сакав да направам неколку промени, но сепак кога веќе почнав си реков нема назад.

Единствениот проблем што го има комбатот овде за разлика во PlayStation верзијата е за да избирате Гаџети треба да држите Middle-Click, што не звучи толку страшно, но не е добро! Држењето на R1 на DualSense контролер и тоа како го променува и подобрува искуството, брзината па и филингот при бирање што гаџет сакате да одберете.

Непријателите немаат премногу сложени рутини, но тие го надополнуваат тоа со сила и многубројност. Непријателите удираат како камиони, особено силеџиите кои користат оружје, и тие прават прилично добра работа да ве држат ангажирани од блиска и голема далечина. Спајдермен е стаклен топ, па можете лесно да изведувате болни комбинации и воздушни подвизи, но куршум или двајца негативци можат лесно да ве уништат. Играта очекува од вас вешто да ги навлекувате комбинации и избегнувања за да ги неутрализирате заканите, но исто така не ве држи за рака. Навистина го ценам она што можете да го преземете веднаш од самиот скок, брзина и начин на борба која што ретко се гледа во други игри. И не само во комбатот и опасните борби, туку и кога се шетате слободно низ светот.

Заработувате токени со борба против криминалот и наоѓање колекционерски предмети и ги користите за да активирате нови способности или да ги подобрите основните потези. На пример, ја започнувате играта со основен Web-Sling што може да се користи за грабнување и фрлање предмети кон непријателите. Кога ќе се надгради, овој напад може да ги зграпчи зашеметените непријатели за истата цел. Подоцнежната надградба го проширува ова дофат за да работи на тешки непријатели. Можете исто така да заработите последователни напади за основните потези, како што се антенски комбо-продолжувач што се ниша на мрежата, AOE со тежина од земја или подобрени скришум симнувања.

Можете исто така да купите уникатни костуми со овие колекционерски предмети. Многу од нив се чисто козметички, иако некои нудат посебни способности. Способноста на Web Blossom на Classic Suit му дозволува на Spider-Man да скокне во воздух и да лансира со вртење волеј од мрежи што без напор расчистува цела просторија од непријатели. Ова е во основа бесплатна победа против послабите толпи. Дополнителните екстремитети на Iron Spider се злобно корисни во ситуации на навалица, бидејќи тие ги надополнуваат вашите нормални напади и ви даваат огромна офанзивна предност. Можете да ја поминете играта играјќи со буквално кој костим сакате, но има јасна предност за некои што прават да се чувствуваат совладани. Играта не ве тера да одберете некој специјален напад од вашиот костим. Можете да користите буквално кој костим сакате, можете да си ја одберете способноста што сакате да ја користите, но и ништо да не ставите играта нема да ви каже “Мора да ставиш за да победиш!”

За жал, камерата и функциите за автоматско таргетирање малку недостасуваат, но не баш. Поради секогаш достапното копче за одбегнување и силниот напад кој го таргетира непријателот, не треба често да се фокусирате на една цел. Камерата врши добра работа (обично) со следење на дејството, но повремено се наоѓа во непријатна положба. Играта ги телеграфира нападите перфектно околу Спајдермен за да означи дека е во опасност.

Визуелното подобрување на Квалитетот

Сите основни Core Game работи како текстури, ефекти, модели, анимации се идентични со верзијата PS5. Клучните подобрувања доаѓаат во нивоата на верност или резолуција што можете да ги постигнете, особено рефлексиите проследени со зраци. Постојат три режими за следење зраци при стартување: Medium, High, and Very High. Medium е понизок од двата режима на PlayStation 5, иако само малку, со помалку објекти вклучени во (BVH) и ги прикажува со малку пониска резолуција. Ова значи дека на некои ѕидови или NPC може да им недостасуваат рефлексии на оваа поставка. High поставка го зголемува ова на слични нивоа како поставката Performance RT на PS5, иако резолуцијата е поголема доколку се прикажува на 1440p или погоре. Како и многу ефекти, и овие се размеруваат. Повторно, понекогаш објектите во BVH може да бидат помали отколку на PS5.

Very High ги подобрува работите дополнително, со оглед на тоа што рефлектираните објекти и резолуцијата го надминуваат стандардниот режим 4K/30 Fidelity на PS5. Иако некои подобрувања можат тешко да се забележат освен ако не се означени, откако ќе ги видите, може да биде потешко да ги игнорирате кога ќе се вратат. Сè на сè, ова е единственото најголемо зголемување што го добивате над PS5 во однос на ефектите. Сенките се исто така забележани, но во моите тестови од игра и кинематика, ова се многу мали зголемувања на резолуцијата.

Резолуцијата е најистакнатата област на подобрување, при што 4K е големо засилување во однос на режимот Performance RT на PS5, кој динамички се размери помеѓу 2560×1440 и 2240×1260. Сепак, ќе ви треба моќна графичка – нешто од нивоата RTX 3080 или RX 6800 – за да го постигнете тоа. Па дури и тогаш, ќе сакате да имате форма на реконструирана ААA за да одржите подобри перформанси. Примероците за замаглување на движење (Motion Blur) можат да бидат повисоки и да имаат поголема покриеност на екстремитетите, ликовите и камерата, повремено правејќи текстурите да изгледаат помалку детални поради мешањето по пиксели.

Без разлика, моделите со висока верност, перформансите снимени во реално време, свиленото мазно поврзување со мрежа и борбениот систем се исто толку импресивни овде на PC како и на PS5. Ништо не се губи во преводот додека го земате првиот залак од Големото јаболко.

Недостатоци кои фалат уште од 2018

Како што се отвора играта, брзо станува очигледно дека Insomniac навистина не знае како да го пополни отворениот свет. Многу од страничните мисии и потраги на играта се претвораат во поедноставено бркање со икони кои стојат на големата мапа, собирање ранци, бркање гулаби, играње криенка со Black Cat и тоа е тоа… Дури и опционалните работи пополнети со акција, злосторствата од мали размери и поголемите, попредизвикувачки базни борби каде што ги одбравувате брановите на непријателите, не прават малку за да ги елаборираат нивните основни простории.

Најголемиот недостаток на Спајдермен е неуспехот ефикасно да го искористи прекрасниот список на негативци од стриповите и филмовите. Спајдермен веројатно ја има најнезаборавната колекција на непријатели, одма после Бетмен. Но, за разлика од Arkham игрите, кои ги користат непријателите на Бетмен со голем ефект во отворениот свет, противниците на Спајдермен едвај добиваат поглед до третиот чин. Во првиот и вториот чин од играта се тепате со некои помалку важни непријатели и вршите малку важни работи, и на крај пробуваат да ве купат со Sinister Six но сепак и тогаш тие се многу лошо претставени од страна на девелоперите. Многу се осеќа како во полседен момент да им текнало дека фалат повеќе големи непријтели. Секвенца од рана потера со Shocker го демонстрира потенцијалот за забава на отворен свет. Но, дури и ова е содржано во главната приказна и нема да видите многу други значајни негативци од Спајди до крајот на играта. Наместо тоа, повеќето мисии вклучуваат борба против една од трите различни фракции на вооружени насилници. Ова не е проблем во раната игра, но ако мислевте дека Arkham Knight го истегна борбениот систем на Rocksteady до крајна точка, тупаниците на Spider-Man висат на конец…

Кратко кажано, дизајнот на отворениот свет на Спајдермен е ОГРОМНА пропуштена шанса. Но, ова не е дил брејкер. Едноставно да се биде Spider-Man е мега-гига-тера забавно, и иако недостига обидот на Insomniac за дизајн на отворен свет, пристапот на студиото кон раскажувањето приказни е одличен.

И повторно да кажеме, ова се недостатоци кои фалат уште од 2018 година, од кога играта за првпат излезе за PS4. Не дека можат нешто да поправат овде, за тоа треба целосно да ја сменат играта од сршта, но сепак за тие што никогаш не ја играле играта мора ова да се напомене!

Дали вашиот PC може да ја подржи Marvel’s Spider-Man Remastered PC?

Играта има многу графички опции и оптимизации, вклучувајќи отклучен FPS, DLSS што ги зголемува перформансите и DLAA што ја подобрува сликата. За да играте на минимални поставки, вашиот компјутер треба да има 64-битен оперативен систем Windows 10, Intel i3-4160 или еквивалентен процесор, AMD Radeon RX 470 или Nvidia GeForce GTX 950 GPU, 8GB RAM и 75GB простор за складирање. Препорачаните спецификации го зголемуваат процесорот до AMD Ryzen5 1600 или Intel i5-4670, графичка до AMD Radeon RX 580 или Nvidia GeForce GTX 1060 и RAM до 16 GB.

Заклучок
Прекрасна авантура за PC гејмерите

Marvel’s Spider-Man Remastered е извонредна акциона-авантуристичка игра која се одликува со ангажирана борба, извонредни околини со извонреден систем за движење и одлична приказна поттикната од стриповите. Градот е преполн со злосторства што треба да се спречат и предмети што треба да се соберат, а вклученото DLC додава уште повеќе содржина. Секако, некои од овие елементи се трошат на вас додека да стигнете до крајот на играта, и има мали проблеми со рамнотежата, но ова се релативно мали точки. Ако сте играч кој се враќа, графичките мускули на вашиот компјутер го подигнуваат искуството; ако сте новодојденец, подгответе се да бидете воодушевени од многуте, прекрасни понуди на играта!

МАРКЕТИНГ

Спорели на:

Share on facebook
Share on twitter
Share on reddit
Share on pinterest

WP Post Author

Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена.

Share on facebook
Share on twitter
Share on reddit

Обожавателите често се фрустрирани за должината на времето помеѓу играта и нејзиното продолжение, но на некои наслови им треба многу подолго за да се објават од другите. Земете ја Beyond Good & Evil 2 за пример; првиот трејлер на играта од Ubisoft беше објавен пред повеќе од 5.200 дена. Како што истакнува Brendan Sinclair од GamesIndustry.biz, тоа е значително подолго од 5.156 дена што го одвојуваа објавувањето на Duke Nukem Forever во 1997 година и неговото објавување во 2011 година. „најдолг период на развој на видео игра“.

Sinclair ја истакна должината на времето во твит, што може да се најде вградено подолу.

Додека некои Твитерџии се спротивставија на споредбата, Sinclair продолжи да изјави дека таа всушност е соодветна; верзијата на Duke Nukem Forever што беше објавена беше сосема поинаква од онаа во развој во 90-тите. Слично на тоа, Beyond Good & Evil 2 сигурно е далеку од играта која Ubisoft прв ја откри. И двата титули, исто така, видоа дека развојот започнува и запира многу пати додека насоката на секоја игра се менуваше. Тоа не е невидено во индустријата за видео игри, но неколку други игри забележале вакви доцнења!

Во овој момент, навистина е тешко да се замисли како може да изгледа Beyond Good & Evil 2 кога ќе излезе. Поминаа речиси две децении откако беше објавена првата игра, а оттогаш индустријата доста се промени. Beyond Good & Evil едвај беше голем продавач кога беше објавен во 2003 година, но љубителите на првата игра ќе сакаат да видат некои опипливи врски помеѓу двата наслови. Да се ​​направи нешто што ќе ја привлече публиката ново и старо е секогаш предизвик за продолжение, и тоа можеби е причината поради која на Ubisoft му требаше толку долго за да се случи Beyond Good & Evil 2. Играта моментално нема датум на издавање или каков било прозорец за издавање, така што фановите само ќе треба да продолжат да чекаат и да се надеваат на најдоброто!