Шигеру Мијамото, една од клучните фигури зад легендарните франшизи на Nintendo, како што се The Legend of Zelda и Super Mario, неодамна доби признание од владата на Јапонија, кое обично им се доделува на уметници, спортисти и добитници на Нобеловата награда. Министерството за образование, култура, спорт, наука и технологија го прогласи Мијамото за добитник на наградата Орден на културата за 2026 година, а прес-конференцијата по повод признанието претставува извонреден осврт на еден од легендарните творци во гејминг-индустријата.
По добивањето на медалот, Мијамото им даде можност на новинарите да поставуваат прашања. Мајсторот за дизајн на игри зборуваше за широк спектар теми, од тоа како руралните средини влијаеле врз неговата уметност до тоа како Nintendo ја одржува оригиналноста додека вработува 10.000 луѓе. Одговорите на Мијамото вреди да се прочитаат во целост, но една негова изјава особено се издвојува — дискусијата за една од најконтроверзните теми во светот на видеоигрите: вештачката интелигенција. Во моментов, индустријата минува низ големи потреси предизвикани од вештачката интелигенција, која, може да се каже, го демократизираше создавањето видеоигри — но и го преплави интернетот со неквалитетна содржина генерирана од вештачка интелигенција.
За Мијамото, духовните и креативните превирања не се нешто сосема ново. Еве што изјави Мијамото:
За малку да ви раскажам за минатото, компјутерите се појавија приближно во времето на нашата генерација, а алатките брзо се развиваа, од машините за пишување до процесорите за текст. На пример, дизајнерите на училиште учат техника наречена „летеринг“, која подразбира рачно изработување убави букви за плакати. Во минатото, ако умеевте да го правите тоа, можевте да се наречете дизајнер. Дури и само да ги преведувате популарните странски дизајни на јапонски и да ги распоредувате на страницата беше доволно за да ве сметаат за дизајнер. Меѓутоа, со развојот на компјутерите и процесорите за текст, можевме да копираме и залепуваме текст од каде било, да внесуваме слики од каде било, па дури и автоматски да добиваме уредно напишан текст. Дури кога овие алатки ги презедоа техничките аспекти, индивидуалните дизајнерски способности на човекот, како чувството за распоред, почнаа да доаѓаат до израз.
Како резултат на тоа, дури и кога сопругот бил дизајнер, а сопругата ги извршувала домашните обврски, често се покажувало дека „сопругата всушност има подобри дизајнерски способности“. Тоа е она што значи кога алатките се менуваат.
Легендата на Nintendo го разобличува проблемот со вештачката интелигенција
Мијамото смета дека способноста на вештачката интелигенција да им помогне на луѓето да ја разберат радоста и моќта на создавањето е нешто позитивно. На прес-конференцијата, познатиот творец долго зборуваше за тоа како целиот свој живот се обидувал да ги отстрани пречките за луѓето полесно да играат и развиваат игри, дури и ако самите не се гејмери или дизајнери на игри.
Создавањето уметност со вештачка интелигенција, се разбира, е поинакво. Креаторите што користат вештачка интелигенција, во најголем дел, ги користат своите дигитални алатки за брзо да создадат општа структура. Тоа им овозможува на корисниците на вештачката интелигенција да се фокусираат на пополнување на празнините, а тој процес самите креатори често го претставуваат како вистинската работа.
Мијамото изјави: „Ова е незгодниот дел; самата работа е забавна. Додека работите, чувствувате огромно задоволство од тоа што нешто „создавате“. Но, страшното е што станувате толку задоволни од работата што погрешно си помислувате: „Создадов нешто навистина добро“.“













